Διήγημα: “Κίτρινο βράδυ”

Γράφει η Εύη Μυλωνάκη // *

Ήταν Σάββατο βράδυ, σούρουπο. Ο Νίκος είχε βάλει το δεύτερο Chivas με δύο παγάκια, είχε μισοξαπλώσει στον καναπέ του ευρύχωρου σαλονιού του και άκουγε χαλαρωτική μουσική από το στερεοφωνικό. Ο ήλιος είχε πέσει πριν από λίγο και δεν κουνιόταν φύλλο, η ζέστη αφόρητη έξω, δεν είχε καμία διάθεση να βγει. Καλύτερα σπίτι με το κλιματιστικό.

Όταν πραγματικά χαλάρωσε, άκουσε το κουδούνι να χτυπάει μια φορά. Το αγνόησε, αλλά ξαναχτύπησε πιο επίμονα. Σηκώθηκε απρόθυμα και άνοιξε την πόρτα. Ήταν η Λένα φυσικά, ποιος άλλος να ήταν.

“Σε παίρνω τηλέφωνο από χθες και δεν το σηκώνεις, τι συμβαίνει;” του είπε λίγο ανήσυχη, αλλά περισσότερο θυμωμένη. Δεν της είπε να περάσει μέσα, την άφησε να μπει μέχρι το χολ. “Είχα δουλειά, και τώρα δουλεύω, είχα να διορθώσω εξετάσεις των φοιτητών μου”. Τον παραμέρισε και πέρασε στο σαλόνι, χωρίς να τον ρωτήσει. “Α, είσαι μόνος. Αλλά δεν μου φαίνεται να δουλεύεις. Ή μάλλον δουλεύεις εμένα. Ποια είναι αυτή τη φορά; Κάποια φοιτήτριά σου;”

“Ω Λένα, με τις παράλογες εμμονές σου. Πάλι τα ίδια. Απλώς δούλευα και ήθελα λίγο χρόνο για μένα, τι δεν καταλαβαίνεις; Αν έχεις αυτή τη γνώμη για μένα τι κάνεις εδώ; Φύγε, σε παρακαλώ, βαρέθηκα τα ίδια κάθε τρεις και λίγο”. Πήγε προς την εξώπορτα και την άνοιξε. “Φύγε σε παρακαλώ, δεν αντέχω. Τελειώσαμε”.

Η Λένα, όρθια, στη μέση του σαλονιού, έβαλε τα κλάματα. “Όταν σε βαρεθεί, θα έρθεις πάλι πίσω σ’ εμένα, αλλά θα ‘ναι αργά. Σκέψου καλά τι πας να κάνεις” του είπε ανάμεσα σε λυγμούς.

Ο Νίκος δεν κουνήθηκε. Την είχε αγαπήσει, αλλά τη ζήλια της δεν την άντεχε. Η πόρτα ήταν ανοιχτή, περιμένοντας την να φύγει, όπως πράγματι έκανε μετά από λίγα, βασανιστικά λεπτά. Αφού έκλεισε την πόρτα πίσω της, σωριάστηκε στον καναπέ και ήπιε μια γουλιά απ’ το ποτό του. Βουρκωμένος, άρχισε να σιγομουρμουρίζει μαζί με τους Smiths:

Last night I dreamt

That somebody loved me

No hope, no harm

Just another false alarm

*Η Εύη Μυλωνάκη, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1972. Σπούδασε νομικά. Το 2018 συμμετείχε με διήγημά της στο συλλογικό τόμο “Το μυστικό” (εκδόσεις Καστανιώτη), σε επιμέλεια Αμάντας Μιχαλοπούλου. Το 2019 διήγημά της βραβεύτηκε στον λογοτεχνικό διαγωνισμό του Ιανού (“Αντιθέσεις”).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s