Για ένα ζευγάρι σκουλαρίκια

Δεν το περίμενα να γίνω κλέφτρα. Όταν μου πρότειναν τη δουλειά, να καθαρίζω τρεις φορές την εβδομάδα το διαμέρισμα της κυρίας Αναγνωστοπούλου, χάρηκα πολύ. Είχα μείνει άνεργη τέσσερα χρόνια και θα έκανα ο,τιδήποτε. Το πτυχίο μου σκονιζόταν σ’ ένα τοίχο του δωματίου μου και η περίπτωση να βρω δουλειά σχετική με τις σπουδές μου ήταν πλέον απίθανη. ΤΕΙ Ιχθυοκαλλιέργειας και κουραφέξαλα. Καθαρίστρια – καθαρίστρια κι η μάνα μου το ΄κανε για να μας μεγαλώσει, σειρά μου να το κάνω για να μεγαλώσω το δικό μου παιδί.

Την πρώτη μέρα μου έδειξε τα κατατόπια – πού είναι τα καθαριστικά, τι θέλει να κάνω, μου είπε ότι θα χρειαζόταν και να μαγειρεύω. Σε τέτοιο σπίτι δεν είχα ξαναμπεί. Τρία σαλόνια, πιάνο, τέσσερις κρεβατοκάμαρες. Ζήλεψα αλλά δεν το ΄δειξα, ένα τέτοιο σπίτι ονειρευόμουν κι εγώ, όταν ο άντρας μου έπαιξε όλες τις οικονομίες μας στο χρηματιστήριο, πριν μας παρατήσει αυτά.

Για δυο βδομάδες έκανα τη δουλειά μου όσο καλύτερα μπορούσα. Σκούπισμα, ξεσκόνισμα, σφουγγάρισμα, φαγητό κι ας έφευγα πτώμα μετά – θα ξεκουραζόμουν την επόμενη μέρα. Αυτό που με έβαλε σε πειρασμό ήταν τα κοσμήματα και τ’ αρώματά της. Ειδικά αυτά τα σκουλαρίκια από λευκόχρυσο με το πετράδι στη μέση, τόσο άσχετη ήμουν που δεν ήξερα τι πέτρα ήταν. “Σιγά μην της λείψουν” είπα και χωρίς να το πολυσκεφτώ τα έβαλα στην τσάντα μου.

Αλλά όπως αποδείχθηκε η κυρία τα μέτραγε ένα-ένα αφού έφευγα και κατάλαβε τη ζαβολιά από την πρώτη μέρα. Έστειλε την αστυνομία στο σπίτι μου και τα βρήκαν μέσα στην τσάντα μου- δεν είχα προλάβει ούτε να τα βγάλω, ούτε να τα φορέσω.

Τώρα, που περιμένω μόνη μου στο κρατητήριο του Αστυνομικού Τμήματος, σκέφτομαι τις φορές που καταριόμουν τους κλέφτες που μπαίνανε στα σπίτια των ανθρώπων και τους χτυπάγανε ή τους σκοτώνανε για λίγα λεφτά. Προσφέρθηκα να επιστρέψω τα σκουλαρίκια, να ζητήσω συγγνώμη και να τελειώσει το θέμα εκεί.

Όμως η “κυρία” ήταν ανένδοτη. Ήθελε να περάσω από δίκη και ει δυνατόν, να μπω φυλακή. Με μισούσε πριν με γνωρίσει, το περίμενε ότι δεν ήμουν εμπιστοσύνης, της το είχαν ξανακάνει. Εισαγγελέας και ανακριτής αποφάσισαν προφυλάκιση μέχρι τη δίκη. Δεν το περίμενα να γίνω κλέφτρα.-

(Το διήγημα περιλαμβάνεται σε ειδική έκδοση των εκδόσεων ΙΑΝΟΣ, ως ένα από τα 55 βραβευμένα διηγήματα που προέκυψαν από τον Διαγωνισμό Διηγήματους του Ιανού με θέμα «Αντιθέσεις» το 2019)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s