Νερό

«Αγαπώ τα μικρά ποτάμια και τη μουσική τους.
Και τα ρυάκια που ρέουν σε ξέφωτα και σε λιβάδια,
πριν βρούν την ευκαιρία να γίνουνε μικρά ποτάμια.
Ίσως και να τ΄ αγαπώ κυρίως για τη μυστικότητά τους.
Σχεδόν ξεχνώ να πώ κάτι για την πηγή!
Τι πιο όμορφο από μια πηγή;
Μα και τα μεγάλα ρέματα τα΄χω στην καρδιά μου.
Και τους τόπους επίσης όπου τα ρέματα χύνονται στους ποταμούς.
Τα ορθάνοιχτα στόματα των ποταμών στο σημείο που φτάνουνε στη θάλασσα.
Τους τόπους όπου το νερό βρίσκει κι άλλο νερό.
Αυτοί οι τόποι στο μυαλό φαίνονται σαν άγιοι τόποι.
Ετούτα όμως τα ποτάμια των ακτών!
Τα αγαπώ έτσι όπως κάποιοι άλλοι αγαπούνε άλογα ή πανέμορφες γυναίκες.
Εγώ παθαίνω κάτι μ΄αυτό το κρύο, το βιαστικό νερό.
Και μόνο που το κοιτάζω, το αίμα μου ρέει πιο έντονα
Το δέρμα μου ανατριχιάζει.
Θα μπορούσα να μένω έτσι να κοιτάζω τούτα τα ποτάμια με τις ώρες.
Κανένα όμοιο με τ΄άλλα.
Σήμερα είμαι 45 χρονώ.
Ποιός θα πίστευε αν έλεγα
Πως υπήρξα κάποτε 35;
Άδεια η καρδιά μου και στεγνή στα 35!
Πέντε χρόνια ακόμα έπρεπε να κυλήσουν
Προτού ν΄αρχίσει ν’ αναβλύζει πάλι.
Θα πάρω όσο χρόνο μ΄αρέσει σήμερα τ΄απόγευμα
Προτού να εγκαταλείψω το πόστο μου πλάι σ΄αυτό το ποτάμι.
Μ΄ ευχαριστεί πολύ ν΄αγαπώ τα ποτάμια.
Να τ’ αγαπώ ίσαμε πίσω
Ίσαμε τις πηγές τους.
Να αγαπώ ό,τι με μεγαλώνει»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s